พอไป๋จิ่นได้ยินว่ามีคนรังแกน้องสาว เขาก็ทนไม่ไหวขึ้นมาทันที ปกติเป็นคนขี้แยแท้ ๆ แต่คราวนี้กลับทำหน้าขรึมมองพนักงานคนนั้น
“เธอเป็นน้องสาวผม คุณเป็นคนไม่ให้เธอเข้าไปเหรอ?”
พนักงานตัวแข็งทื่อ รู้สึกผิดอยู่บ้าง! แต่เธอคิดว่าตัวเองทำไปก็เพื่อหวังดีกับไป๋จิ่น จึงตั้งหลักได้อีกครั้ง
“ไป๋จิ่น ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นน้องสาวคุณ ถึงได้ไม่ให้เข้าไป อีกอย่างฉันก็เป็นห่วงนี่นา ถ้าเธอเป็นแอนตี้แฟนแล้วแอบถ่ายอะไรข้างใน เอาไปปล่อย คุณก็รู้ว่าชื่อเสียงตัวเองย่ำแย่แค่ไหน ถ้าปล่อยให้เธอเอาเรื่องไปแฉจริง ๆ แล้วรายการเราโดนกระทบ คุณรับผิดชอบไหวเหรอ?”
ยิ่งพูด พนักงานก็ยิ่งทำท่าเหมือนตัวเองมีเหตุผลเต็มประดา ยังไงเธอก็ไม่ได้ผิด!
พอไป๋จิ่นได้ยินเรื่องข่าวฉาว ใบหน้าก็แข็งค้าง เขาช่วงนี้มีข่าวฉาวเยอะจริง ๆ จนไม่กล้ากลับบ้าน เอาแต่ขลุกอยู่ในโรงแรมทั้งวัน!
ถ้าข่าวฉาวทำให้น้องสาวเดือดร้อน แล้วรายการได้รับผลกระทบขึ้นมาจะทำยังไง?
ท่าทีขึงขังที่ไป๋จิ่นเพิ่งรวบรวมมาได้เมื่อครู่พลันหดหายไปทันที ขอบตาเริ่มแดง แต่เขาก็ยังไม่ยอมหลีกทาง กลับกำหมัดแน่นด้วยมือที่สั่นเทา แล้วยืนขวางหน้าไป๋ชีชีไว้!
ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เค้นคำพูดออกมาได้ประโยคหนึ่ง
“คุณ...ขอโทษน้องสาวผม!”
ไป๋ชีชีเห็นพี่สี่ของเธอแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว แต่ยังยืนขวางอยู่ตรงหน้า ก็รู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมา
[พี่สี่คนนี้ไม่เสียแรงที่เอ็นดูเลย! สมกับเป็นพี่สี่ของฉันจริง ๆ! แต่กล้ารังแกพี่สี่ฉันเหรอ? อยากตายหรือไง!]