หลินจวิ้นอิงมองน้องชายของตัวเองด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจเช่นกัน อืม! น้องรองน่าสงสารจริง ๆ!
มีเพียงหลินจวิ้นเจี๋ยที่รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า ภรรยาแอบเอาสูตรยาไป อย่างน้อยเขายังพอหาเหตุผลมาแก้ต่างให้เธอได้ อาจเป็นเพราะตระกูลหลี่บังคับเธอ หรือไม่ก็เธอมีความลำบากใจอะไรบางอย่างก็ได้?!
แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าตัวเองมันโง่เง่าสิ้นดี เป็นเต่าหัวเขียวมาตั้งห้าปี แถมยังเลี้ยงลูกให้คนอื่นอีกตั้งสามปี เพิ่งจะมารู้เอาป่านนี้!
เขาเคยสงสัยว่าทำไมภรรยาถึงไม่ใส่ใจลูกชายสองคนของพวกเขาเลย ตั้งแต่เด็กก็มีแต่เขาที่คอยดูแล เขาคิดว่าเธอแค่ขี้เกียจ ไม่ชอบเอาใจใส่ และไม่ชอบเด็ก!
แต่พอหลี่เพ่าเพ่าผู้เป็นหลานชายคนนี้มาอยู่ด้วย ภรรยาของเขากลับพาเขานอนด้วย ซักผ้าทำกับข้าวก็ลงมือเองทุกอย่าง!
แถมเด็กใกล้จะเข้า ป.1 แล้ว เธอยังหาโรงเรียนไว้ให้เรียบร้อย เตรียมจะไปส่งเขาไปโรงเรียนด้วยตัวเองอีกต่างหาก!
ตอนลูกชายสองคนของเขาอายุเท่านี้ ยังไม่เคยได้รับการดูแลแบบนี้เลย! เพิ่งมารู้ตอนนี้เองว่า นั่นเป็นลูกของคนรักเธอ ถึงได้คู่ควรให้เธอทุ่มเทดูแล!
ส่วนลูกของเขาก็เป็นแค่ขยะที่เธอจะสนใจหรือไม่สนใจก็ได้!!
เขาไม่ต้องตรวจดีเอ็นเอแล้วก็ได้ เรื่องราวต่าง ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ณ วินาทีนี้กระจ่างชัดหมดแล้ว!
หมัดของหลินจวิ้นเจี๋ยที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะกำแน่นจนฝ่ามือจิกเลือดซิบ เห็นได้เลยว่าเขาต้องข่มใจแค่ไหนถึงไม่คว่ำโต๊ะตรงนั้น!
เขาเงยหน้าพรวดมองภรรยาที่นั่งอยู่ข้างกาย พอเห็นว่าเมื่อครู่เธอเพิ่งเยาะเย้ยหลานสาวของเขาไป แต่กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วยังดูแลลูกชายต่อได้อย่างหน้าตาเฉย