“จริงเหรอ? นอนไม่หลับเหรอ! มีเรื่องอะไรกลุ้มใจหรือเปล่า? จะเล่าให้น้องสาวคนนี้ฟังไหม เผื่อพี่จะช่วยแบ่งเบาได้บ้าง!”
ไป๋ชีชีกะพริบตาปริบ ๆ แล้วหยิบกล้วยขึ้นมาปอกกินอย่างไม่เกรงใจ ปากก็ไม่ยอมอ่อนข้อ แถมยังรุกต่อไม่หยุด!
ไป๋เซิ่งเห็นไป๋ชีชีเพิ่งเข้าบ้านมาก็เปิดโหมดพลังเต็มพิกัด เขาจึงค่อย ๆ ขยับไปนั่งข้างพ่อ แล้วกระซิบบอกว่า
“พ่อ เตรียมใจไว้ก่อนเลย คืนนี้บ้านเราคึกคักแน่!”
ชีชีบอกแล้วไงว่าเธอกลับมาแก้แค้น!!
ไป๋หย่งฮุยเหลือบมองเขาอย่างเอือมระอา มีหรือจะดูไม่ออก? แต่เรื่องนี้เขาก็ไม่อยากเข้าไปยุ่ง!
ชีชีกับเวยเวยไม่ถูกกันมาตั้งนานแล้ว! เขาไม่อยากทำให้ชีชีต้องเสียใจ!
ดูละครอยู่เงียบ ๆ ดีกว่า!
ไป๋เวยเวยเห็นไป๋ชีชีพูดจาไล่ต้อน ก็โกรธจนกัดฟัน นังนี่เพิ่งกลับมาก็หาเรื่องกันเลย น่าโมโหจริง ๆ!!
แต่บนใบหน้ายังต้องรักษารอยยิ้มไว้ บทบาทที่ปั้นมาจะพังไม่ได้:
“มะ ไม่เป็นไรค่ะ เกรงใจน้องชีชีเปล่า ๆ!!”
หลายวันมานี้ บาร์ที่พ่อบุญธรรมมอบหมายให้เธอดูแลเกิดเรื่องไม่หยุด เธอเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ปิดกิจการไปแล้วห้าหกแห่ง ที่สำคัญ ทุกแห่งถูกคนแจ้งความ แถมหลักฐานยังแน่นหนา ต่อให้เธออยากจ่ายเงินช่วยประกันตัวคนออกมาก็ทำไม่ได้!
ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป พอพ่อบุญธรรมกลับมา เขาต้องโทษว่าเธอบริหารงานไม่ดีแน่ ถึงตอนนั้นเธอคงจบเห่!
แค่คิดถึงวิธีจัดการของพ่อบุญธรรม ไป๋เวยเวยก็กลัวจนหลายวันมานี้นอนไม่หลับ!!
ก่อนเดินทางไปต่างประเทศ พ่อบุญธรรมสั่งให้เธอดูแลกิจการในเมืองไป๋อวิ๋นให้ดี แต่กลับเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ หลายวันนี้ไป๋เวยเวยมัวแต่ยุ่งกับการวิ่งเต้นช่วยคนออกมา เงินที่จ่ายไปยังมากกว่าที่หาได้เสียอีก!