ส่วนเรื่องนิ้วทอง มิติส่วนตัวอะไรที่เธอพูดถึง เขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยสักนิด แค่คำบ่นของสาวเพี้ยนคนหนึ่ง ถ้าเขาดันเชื่อเข้าจริง ๆ ก็คงโง่เต็มทีแล้ว!
ตัวเขาเองยังไม่รู้เลยว่าตัวเองอดทนกับไป๋ชีชีได้ขนาดนี้!
ถึงกับยอมเพี้ยนไปด้วยกันกับเธอเนี่ยนะ?
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เรื่องแบบนี้เขาต้องสืบให้ชัดก่อนค่อยลงมือ แต่วันนี้กลับหุนหันพลันแล่นเป็นครั้งแรก
แถมยังมายืนให้เธอด่าเล่นอยู่ตรงนี้ อดทนกล้ำกลืน ไม่ปริปากบ่นสักคำอีก!
ตอนฟู่เยี่ยนโจวกำลังจะอุ้มกล่องพาไป๋ชีชีออกไป ก็ได้ยินเสียงดังขึ้น:
“ตรงนั้นมีคนอยู่เหรอ? เร็วเข้า! อย่าให้มันหนีไปได้!”
สีหน้าฟู่เยี่ยนโจวพลันเคร่งขรึม เขาคว้ามือไป๋ชีชีแล้ววิ่งกลับไปทางเดิม!
ไป๋ชีชีรีบตามไปทันที เธอก้มดูเวลา แล้วก็เป็นอย่างที่คิด เที่ยงคืนแล้ว!
[ให้ตายสิ พวกนี้ตรงเวลายิ่งกว่านาฬิกาเสียอีก อยู่ใต้ดินต่ออีกสักหน่อยไม่ได้หรือไง รอให้พวกเราไปก่อนแล้วค่อยมา! ทั้งหมดก็เพราะฟู่เยี่ยนโจวทำช้าเอง ขโมยของแค่นี้ยังไม่เอาไหน เสียของกับหุ่นดี ๆ แบบนั้นจริง ๆ!]
ไป๋ชีชีวิ่งไปบ่นไป มือของฟู่เยี่ยนโจวที่กุมมือเธออยู่ยิ่งจับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ สักวันเขาคงโดนไป๋ชีชีทำให้โมโหตายแน่!
ถึงเวลาแบบนี้แล้วยังมีหน้ามาแขวะเขาอีก!
เขาเป็นตำรวจ ไม่ใช่โจร! เขาฝ่าฝืนจรรยาบรรณวิชาชีพมาช่วยเธอขโมยของแล้ว ยังจะมาดูถูกกันอีกหรือไง?!
จู่ ๆ เขาก็อยากโยนยัยนี่ทิ้งไว้แล้ววิ่งหนีไปคนเดียวขึ้นมา!
ทั้งสองวิ่งย้อนกลับไปทางเดิม แต่ไม่นานก็ถูกคนขวางไว้!