พอทุกคนได้สติ ต่างก็รีบร้อนควักมือถือออกมาโทร.หาธนาคารกันยกใหญ่
“แม่งเอ๊ย บัญชีนี้ของใครวะ? กล้าโอนเงินห้าแสนของกูออกไปได้ยังไง? นั่นมันเงินที่กูหามาแทบตายเลยนะโว้ย! ถ้ารู้ว่าใครทำ กูจะฆ่ามันให้ตาย!”
เงินในบัญชีหายไปห้าแสนอย่างไร้สาเหตุ ใครเจอเข้าก็ต้องร้อนใจทั้งนั้น ตอนนี้ไม่มีใครสนใจตามจับคนแล้ว แต่เดิมพวกเขาก็ทำงานนี้เพราะเงินอยู่แล้ว จู่ ๆ เงินหายไปตั้งมากมายขนาดนี้ เป็นใครก็รับไม่ไหวทั้งนั้น
เงินหายเกลี้ยงแล้ว ใครจะยังสนฟู่เยี่ยนโจวกับอีกคนกันล่ะ?
คนอื่น ๆ ที่เหลือก็แทบสติแตกเหมือนกัน
“พี่หูจื่อ เงินผมหายไปห้าแสนเหมือนกัน ฮือ ๆ เงินห้าแสนของผม!”
“ของผมก็หายเหมือนกัน! เงินผม! นั่นเงินที่เก็บไว้แต่งเมียเลยนะ!”
“ผมจะแจ้งตำรวจ พวกเราโดนมิจฉาชีพเข้าแล้วหรือไง? กล้าโอนเงินของพวกเราไปเองแบบนี้ ต้องให้มันติดคุกจนลืมวันลืมคืน!”
พอมีเรื่องขึ้นมา สัญชาตญาณแรกของคนจีนคือเรียกหาคุณตำรวจ นิสัยฝังลึกอยู่ในกระดูก แม้แต่พวกหัวขโมยก็ไม่เว้น!
“เพียะ! พวกเราเป็นคนที่จะแจ้งตำรวจได้ตามใจหรือไง? เดี๋ยวเงินยังหาไม่เจอ แกจะได้เข้าไปอยู่ข้างในก่อน!”
พอได้ยินอย่างนั้น หูจื่อก็ยกมือตบฉาด พร้อมเอ่ยเตือนเสียงเข้ม
“พี่หูจื่อ หรือเราจะยอมกลืนความเสียเปรียบนี้ไปเฉย ๆ? นั่นมันห้าแสนเลยนะ! รวมของพวกเราทุกคนก็หลายล้านแล้ว!”
ลูกน้องนึกถึงเงินก้อนโตแล้วแทบจะร้องไห้
“ช่างมันก่อน จับสองคนนั้นให้ได้ แล้วค่อยกลับไปคิดหาทาง!”