ไป๋จิ่นเดินตามไป๋ชีชีออกจากโรงแรม ทั้งสองยืนอยู่หน้าโรงแรม!
ด้านหลังมีทีมงานกลุ่มใหญ่แบกอุปกรณ์ตามมาด้วย พวกเขารอหัวเราะเยาะแขกรับเชิญกันอยู่!
ผู้กำกับบอกไว้แล้วว่า ห้ามใครช่วยแขกรับเชิญเด็ดขาด ให้พวกเขาหาทางกันเอง ยิ่งแขกรับเชิญลำบาก รายการก็ยิ่งดัง!!
ไป๋จิ่นเริ่มร้อนใจจริง ๆ ถ้าไม่มีรถ แล้วชีชีจะทำยังไง? ตอนนี้เขาไม่มีเงินติดตัว เพราะพอเริ่มถ่ายรายการ เงินก็ถูกยึดไปหมด แม้แต่มือถือส่วนตัวก็โดนยึด! พวกเขาได้มาแค่มือถือส่วนกลางเครื่องเดียว!
เป็นมือถือที่ใช้ติดต่อทีมงานรายการได้เท่านั้น!
“ชีชี ไม่งั้นน้องขึ้นมานั่งบนนี้ แล้วพี่เข็นไปดีไหม?”
ไป๋จิ่นชี้กระเป๋าเดินทางในมือ แล้วเสนอเสียงเบา!
เขาลองตรวจดูแล้ว ที่ที่พวกเขาต้องไปอยู่ค่อนข้างไกล ขับรถไปยังต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่า ถ้าเดินไปคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองชั่วโมง แต่เขาคิดว่าตัวเองไหว!
“ตั้งหลายสิบกิโลเมตร พี่จะเดินไปเหรอ? พี่สี่! พี่ไปสุขภาพดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ไป๋ชีชีมองพี่ชายตัวเองอย่างเอือมระอา ก่อนจะแทงใจดำเขาอย่างไร้ปรานี!
“แล้วจะทำยังไงล่ะ?”
ไป๋จิ่นทำหน้าเหมือนถูกกลั่นแกล้ง ขอบตาแดงก่ำพลางถามชีชี พวกเขาจะไม่ไปกันแล้วหรือไง??
ไป๋ชีชีไม่เปลี่ยนสีหน้า เธอหยิบอมยิ้มออกมาอย่างใจเย็นแล้วเริ่มกิน!
ข้อความบนหน้าจอ:
“ว่าแต่ เมื่อกี้จิ่นหลี่เหมือนจะร้องไห้ใช่ไหม?? ผู้ชายอกสามศอกจะร้องไห้จริงดิ??”
“ตาฝาดหรือเปล่า? นี่ถ่ายทอดสดอยู่นะ จิ่นหลี่เป็นคนดัง จะร้องไห้เนี่ยนะ?? แสดงอยู่หรือเปล่า?”