ฟู่เยี่ยนโจวเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ยื่นมือขยี้ศีรษะไป๋ชีชีทันที แล้วเอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า
“อืม! ผมไม่หายไปสักเส้น แถมดูจะอ้วนขึ้นนิดหน่อยด้วย!”
ไป๋ชีชี: …?
พูดจามีมารยาทบ้างไหมเนี่ย? แล้วพวกเราสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
“พี่ก็มาด้วยเหรอ?”
ไป๋ชีชีกะพริบตาปริบ ๆ พยายามดิ้นให้หลุดจากมือเขา พลางถามด้วยความสงสัย
คนคนนี้ไม่ได้บอกว่าจะไปทำภารกิจหรอกเหรอ? กลับมาแล้วเหรอเนี่ย? แต่ก็ดูเหมือนจะผ่านมาตั้งเดือนกว่าแล้วเหมือนกัน!
“อืม! ภารกิจเสร็จแล้ว ตอนนี้กำลังทำภารกิจใหม่อยู่!”
ฟู่เยี่ยนโจวมองไป๋ชีชีอย่างมีนัยบางอย่าง แววตายากจะคาดเดา!
ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง เขาคิดถึงยัยตัวแสบคนนี้อยู่เหมือนกัน!
หลินจวิ้นอิงเหลือบมองไป๋ชีชีที ฟู่เยี่ยนโจวที ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างสองคนนี้ไม่ชอบมาพากล ด้วยสัญชาตญาณของเขา จึงก้าวเข้าไปแทรกกลางทั้งคู่ทันที ก่อนหันไปถามไป๋ชีชีว่า
“แค่ก ๆ! ชีชี ในเมื่อหลานไม่เป็นอะไรแล้ว ลุงจะพากลับบ้านนะ รายการนั่นเราไม่ต้องเข้าร่วมแล้ว แม่ของหลานยังรออยู่ที่บ้านตระกูลหลิน!”
คราวนี้นอกจากจะมาจัดการเรื่องเหมืองทองให้ชีชีแล้ว เขายังตั้งใจมาคุ้มครองเธอด้วย!
เขาค้นพบว่ายัยตัวแสบคนนี้มีพรสวรรค์ด้านก่อเรื่องไม่เบา เพิ่งมาถึงเมืองหูได้สองสามวัน ก็ขอความช่วยเหลือจากเขาไปตั้งหลายครั้งแล้ว!
เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ต้องทำงานแล้ว เปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของไป๋ชีชีไปเลยดีกว่า!
แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อเธอเป็นหลานสาวของเขา เป็นคนในตระกูลหลิน เพราะฉะนั้นเขาต้องคุ้มครองเธอให้ได้ ต่อให้เป็นหนุ่มผมทองจากข้างนอกก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะ!