ฉีเล่ออี้จัดการเรื่องลูกสาวเรียบร้อยแล้ว แถมก็ไม่ได้คิดจะอยู่ที่นี่ต่อด้วย
“ฉันกับกั่วกั่วเลือกห้องหมายเลขห้า งั้นขอตัวก่อนนะ”
พูดจบก็พยักหน้าทักทายทุกคนอย่างเป็นมิตร ก่อนจะเข็นกระเป๋าเดินทาง จูงมือกั่วกั่วออกจากห้องหมายเลขสี่ไป!
คนที่เหลือมองหน้ากันไปมา ดูท่าจะไม่มีใครอยากไป เพราะไม่เคยพักบ้านนอกที่แร้นแค้นขนาดนี้มาก่อน ทุกคนย่อมอยากได้ห้องที่อยู่สบาย ๆ กันทั้งนั้น!
“พี่ หนูเลือกห้องหมายเลขสี่!”
เจินฮ่าวกอดโซฟาแน่น ไม่ยอมไปไหน! ยังไงเขาก็จะอยู่ที่นี่ให้ได้!!
ครอบครัวเขาไม่ใช่เศรษฐีก็จริง แต่ไม่เคยลำบากสักครั้ง ยิ่งพี่สาวได้เป็นราชินีจอเงิน ธุรกิจที่บ้านก็ยิ่งรุ่ง เจินฮ่าวจึงไม่เคยต้องทนความลำบากเลยแม้แต่น้อย!
ให้ไปอยู่บ้านโทรม ๆ แบบนั้น เขาไม่เอาด้วยหรอก!
“อารอง ผมก็ไม่ไป ผมจะอยู่ที่นี่เหมือนกัน!!”
มู่หยางย่อตัวลงกอดขามู่หลิงไว้แน่น ท่าทางไม่อยากไปไหนเหมือนกัน!
“เมื่อกี้พวกเรามาถึงก่อน ก็ควรเป็นพวกเราที่ได้อยู่ที่นี่!”
เจินฮ่าวไม่ยอม หันไปตะโกนใส่มู่หยาง!
“ฉันจะอยู่ที่นี่! แล้วนายมาเกี่ยวอะไรด้วย!!”
เด็กแสบสองคนเริ่มทะเลาะกันทันที ผู้ใหญ่ทั้งสองมองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความจนใจ!
เจินฮวนเห็นว่าคนที่ยังอยู่มีแต่ผู้ชาย เธอเป็นผู้หญิงคนเดียว ไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วย พอเห็นน้องชายตัวซวยทำตัวขายหน้าขนาดนี้ก็โมโห จึงคว้าหูเจินฮ่าวแล้วลากออกไปเลย
“พวกเราเลือกห้องหมายเลขหนึ่ง งั้นขอตัวก่อนนะ!”
“อย่าสิ! พี่ ผมจะอยู่ห้องหมายเลขสี่! พี่! เจ็บนะ!! เบา ๆ หน่อย!!”
เจินฮ่าวถูกลากออกไปทั้งอย่างนั้น เขาโวยวายไปกระโดดดึ๋ง ๆ ไป แต่ก็ยังสู้บารมีพี่สาวตัวเองไม่ได้อยู่ดี!