แสงยามเช้าสาดผ่านบานหน้าต่างไม้แกะสลัก ลมหนาวพัดกลิ่นดอกบ๊วยลอยเข้ามาในห้อง นางลืมตาขึ้นช้า ๆ ราวกับเพิ่งตื่นจากความฝันอันแสนยาวนานที่ไม่อาจเล่าให้ผู้ใดฟัง
ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ทว่าหัวใจของนางเปลี่ยนไปแล้วอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่เคยพลาดในชาติก่อน คราวนี้นางจะไม่ปล่อยให้หลุดมือไปอีก
เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นนอกประตู ตามด้วยเสียงเคาะสามครั้งอันคุ้นเคย นางยิ้มบาง ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า "เข้ามาเถิด"
เรื่องราวในวันนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น และเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลนัก แต่ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดรออยู่ นางก็พร้อมจะเผชิญหน้าด้วยตัวเองอย่างไม่หวั่นเกรง